رفع مزاحمت و ممانعت از حق
مزاحمت و ممانعت از دعاوي حقوقيبا نگاهي اجمالي به پرونده هاي جاري در محاكم و شوراهاي حل اختلاف مشخص مي شود كه بيشتر آنها مربوط به دعاوي مزاحمت و ممانعت است. براي توضيح اين موضوع ابتدا ذكر اين نكته ضروري است كه گاهي اين موضوع بر اساس عدم آگاهي و به صورت ناخواسته اتفاق مي افتد. و گاه به عمد و با نيت سوء خاصي به دست مي آيند. اما مهم اين است كه به هيچ وجه نبايد مزاحم مردم شود. و آنها را از استيفاي حقوق خود بازنداريد. اكنون در مورد رفع مزاحمت و ممانعت از حقوق بيشتر مي خوانيم. تضييع حقوق به چه معناست؟«اگر بخواهيم اين دو قسمت از ايراد مزاحمت و ممانعت از حقوق را جداگانه بيان كنيم، بايد بگوييم كه قانونگذار در ماده 160 قانون آيين دادرسي مدني، دعواي مزاحمت را چنين تعريف كرده است: دعواي مزاحمت، دعوي است. وكيل مدني بدينوسيله از متصرف مال غيرمنقول ميخواهد كه از آزار و اذيت متصرفين خودداري كند اين به نحوي است كه مال را از تصرف وي خارج نكرده است.با اين توضيح مشخص ميگردد كه تصرف در مال و مالكيت همچنان در اختيار صاحب مال است و فقط براي استفاده و تمتع آن اشكال دارد.
تبصره: در قانون آيين دادرسي مدني سه نوع دعوي پيش بيني شده است كه به همه آنها دعواي توقيف اطلاق مي شود. اينها عبارتند از: دعوي تصرف عدواني، دعواي مزاحمت و دعواي ممانعت از حقوق.
سلب حق به چه معناست؟اين وكيل ملكي به صورت حرفه اي مي گويد: اكنون قسمت دوم يعني ممانعت از حقوق را توضيح مي دهيم. اين حق درخواست شخصي است كه مي خواهد محدوديت حق استفاده يا حق انتفاع خود را از مال ديگري رفع كند. اين موضوع نيز مطابق ماده 159 قانون آيين دادرسي مدني است. براي روشن شدن بهتر اين موضوع به توضيح مختصر حق ارتفاق و حق انتفاع مي پردازيم.
استفاده كنيد:حق انتفاع حقي است كه به موجب آن شخص مي تواند از اموالي استفاده كند كه در تصرف ديگري است يا مالك خاصي ندارد. حق استفاده از مال در مال ديگري است و حتي منافع آن براي ديگري است و فقط يك نفر مي تواند از آن استفاده و بهره برداري كند.
صلاحيت:حق ارتفاق حقي است كه به موجب آن صاحب ملك مي تواند بر اساس مالكيت خود از ملك ديگري استفاده كند، مانند عبور از زمين ديگري براي رسيدن به زمين خود.
مزاحمت و ممانعت از حقوق و اختلافات دعاوي خود را برطرف كنيددعواي مزاحمت و ممانعت از حقوق بايد در قالب دعاوي حقوقي مطرح شود. در بحث جلوگيري از حق فعل، مرتكب به طور كلي از استفاده دارنده يا استفاده كننده از حق جلوگيري مي كند. اما در ايجاد اخلال در عمل انجام شده توسط مرتكب موجب اختلال جزئي و جزئي در تصرف مالك مي شود. بدون اينكه منفعت مالك كاملاً غيرممكن شود. اين نكته را مي توان بزرگترين تفاوت اين دو دانست. و نبايد ناديده گرفت كه اكثر قوانين آزار و اذيت مشابه هستند.
موضوع رفع مزاحمت و ممانعت از حقوق از منظر قانونرفع مزاحمت و ممانعت از حقوق به شرح زير در قانون ذكر شده است. اين دو موضوع در ماده 690 قانون مجازات اسلامي مطرح شده و ارتكاب اين اعمال را جرم انگاري مي كند. بنابراين بديهي است كه وقتي فعل يا ترك فعلي در حقوق كيفري ارتكاب مييابد، آن اعمال در صورت وقوع ميتواند موجب مجازات مرتكب شود.
ماده 690 ميگويد هركس ميتواند صحنههايي از قبيل صحنهسازي، ديواركشي، مرزبندي، تخريب مرز، لايروبي، حفر چاه، درختكاري و زراعت و مانند آن و آمادهسازي كار براي تصرف زمينهاي زراعي و غيره بسازد. هركس بدون اجازه سازمان محيط زيست و مراجع ذي صلاح مرتكب تعرض يا تصرف يا مزاحم يا ممانعت از حقي شود به يك ماه تا يك سال محكوم مي شود.
تبصره: دادگاه پس از صدور رأي رفع مزاحمت و ممانعت از حق، قرار رفع تصرف عدواني يا رفع مزاحمت يا ممانعت از حق يا اعاده وضع را صادر مي كند.
برچسب: ،